Třetí den ve Skopje jsme začali opět ve škole – a rozhodně jsme se nenudili. Čekala nás makedonština, při které jsme si vyzkoušeli, jak zní jazyk našich hostitelů, potom tělocvik s basketbalem a dalšími hrami a nakonec také angličtina. Dopoledne tak bylo ve znamení výuky, pohybu a společných aktivit s makedonskými spolužáky. Odpoledne jsme vyrazili do centra Skopje. Nejprve nás městem provedl průvodce, kterého později vystřídala paní učitelka Ornela. Díky tomu jsme poznali nejen známá místa a zajímavosti města, ale také pohled někoho, kdo Skopje dobře zná a žije zde. Po společném programu se děti rozešly do svých hostitelských rodin. A protože energie bylo stále dost, většina z nich se později znovu vydala do města – tentokrát už se svými makedonskými kamarády. Právě tyto chvíle patří k tomu nejcennějšímu na celém pobytu. Město už totiž nepoznáváme jen jako návštěvníci, ale postupně také očima místních vrstevníků. Jedna členka naší výpravy měla drobné zdravotní obtíže, a tak pro jistotu zůstala v péči hostitelské rodiny. Náhoda tomu chtěla, že její makedonská maminka je lékařka, takže kromě potřebné péče získala i neplánovanou možnost podívat se do místní nemocnice. I tak může vypadat trochu netradiční součást programu. Třetí den byl zkrátka opět pestrý – škola, sport, jazyky, prohlídka města, hostitelské rodiny a další společné zážitky. A podle všeho se ve Skopje začínáme cítit zase o něco víc jako doma.

Третиот ден во Скопје повторно го започнавме на училиште – и дефинитивно не ни беше здодевно. На програмата имавме македонски јазик, каде што се обидовме подобро да го запознаеме јазикот на нашите домаќини, потоа физичко образование со кошарка и други игри, а на крајот и англиски јазик. Така, претпладнето помина во учење, движење и заеднички активности со нашите македонски другарчиња. Попладнето се упативме кон центарот на Скопје. Најпрво низ градот нè водеше туристички водич, а подоцна неговата улога ја презеде наставничката Орнела. Благодарение на тоа, не ги запознавме само познатите места и знаменитости, туку можевме да го видиме градот и низ очите на некој што добро го познава и живее тука. По заедничката програма, децата се вратија кај своите семејства-домаќини. А бидејќи сè уште имаа доволно енергија, повеќето од нив подоцна повторно излегоа во градот – овојпат со своите македонски другари. Токму ваквите моменти се едни од највредните во текот на целата посета. Скопје веќе не го запознаваме само како гости, туку полека почнуваме да го гледаме и низ очите на нашите врсници кои живеат тука. Една членка од нашата група имаше мали здравствени проблеми, па за секој случај остана под грижата на семејството-домаќин. Случајноста сакаше нејзината македонска „мајка“ да биде лекарка, па покрај потребната грижа, таа доби и неочекувана можност да ја посети локалната болница. И тоа е еден малку поинаков, но сепак интересен дел од нашето патување.
Третиот ден повторно беше навистина исполнет – училиште, спорт, јазици, прошетка низ градот, време со семејствата-домаќини и уште многу заеднички доживувања. А судејќи според сè, во Скопје од ден на ден се чувствуваме сè повеќе како дома.