Pátý den našeho makedonského dobrodružství jsme se rozloučili se Skopje a vyrazili na cestu napříč západní částí země. 
Ještě před odjezdem nás čekala ranní prezentace věnovaná historii Ohridu. Byla to taková malá teoretická příprava na to, co nás čeká v dalších dnech – protože mířit do jednoho z nejvýznamnějších historických měst Severní Makedonie bez alespoň základního povědomí o jeho minulosti by byla přece jen škoda. Pak už přišel na řadu autobus, zavazadla a cesta směrem na západ. První větší zastávkou bylo Tetovo, kde jsme zamířili k jedné z nejpozoruhodnějších staveb ve městě – Šarené džamiji neboli Malované mešitě. Její historie sahá až do 15. století a už při prvním pohledu je jasné, odkud získala své jméno. Barevné ornamenty pokrývají prakticky celou stavbu a na chvíli tak bylo opravdu na co koukat. Po návštěvě Tetova jsme pokračovali dál a městská krajina postupně ustupovala horám. Silnice se začala více kroutit, výhledy byly čím dál zajímavější a další zastávka stála opravdu za to. V horách se totiž ukrývá klášter svatého Jana Bigorského, jedno z nejkrásnějších a nejvýznamnějších pravoslavných míst v Severní Makedonii. Už jeho poloha vysoko nad údolím vytváří úplně jinou atmosféru než místa, která jsme navštívili během předchozích dnů. Klid, hory všude kolem a monumentální klášterní komplex – zkrátka místo, u kterého označení „perla západní Makedonie“ vůbec nepůsobí přehnaně. Po dalších kilometrech horskou krajinou jsme se postupně přiblížili k cíli dnešního putování. Ohrid. Město, o kterém jsme ráno poslouchali při prezentaci, už najednou nebylo jen bodem na mapě a obrázkem na projekčním plátně. Po příjezdu nás čekalo ubytování, vybalení toho nejnutnějšího a zasloužený odpočinek po dlouhém dni na cestách. A od zítřka už Ohrid naplno. Ohridské jezero, historie starého města a další část našeho makedonského dobrodružství čekají.

Петтиот ден од нашата македонска авантура се збогувавме со Скопје и тргнавме на пат низ западниот дел од земјата.  Пред поаѓањето нè очекуваше утринска презентација посветена на историјата на Охрид. Тоа беше едно мало теоретско воведување во сè што ќе нè очекува во следните денови – затоа што би било навистина штета да се упатиме кон еден од најзначајните историски градови во Северна Македонија без барем основно познавање на неговото минато. Потоа на ред дојдоа автобусот, багажот и патувањето кон запад. Првата поголема станица беше Тетово, каде што се упативме кон една од највпечатливите градби во градот – Шарената џамија, позната и како Насликана џамија. Нејзината историја датира уште од 15 век, а уште на прв поглед е јасно од каде го добила своето име. Шарените орнаменти ја покриваат речиси целата градба, па навистина имаше што да се разгледува.
По посетата на Тетово продолживме понатаму, а градскиот пејзаж постепено им го отстапуваше местото на планините. Патот стануваше сè покривулест, погледите сè поинтересни, а следната станица навистина вредеше.
Во планините е сместен Бигорскиот манастир „Свети Јован Крстител“, едно од најубавите и најзначајните православни светилишта во Северна Македонија. Самата негова положба, високо над долината, создава сосема поинаква атмосфера од местата што ги посетувавме во претходните денови. Мир, планини насекаде околу нас и величествен манастирски комплекс – накратко, место за кое описот „бисер на западна Македонија“ воопшто не звучи претерано. По уште неколку километри низ планинскиот предел постепено се приближувавме кон целта на денешното патување. Охрид. Градот за кој утрото слушавме на презентацијата одеднаш веќе не беше само точка на картата или слика на проектор. По пристигнувањето нè очекуваа сместувањето, распакувањето на најнеопходните работи и заслужен одмор по долгиот ден поминат на пат. А од утре – Охрид со полна пареа. Охридското Езеро, историјата на стариот град и ново поглавје од нашата македонска авантура нè очекуваат.